Het verhaal stopt.

Het was een mooie zomerdag. De zon stond op haar hoogtepunt te schijnen en zij zat haar te bewonderen. De zonnestralen verwarmden haar bleke gezichtje en verwarmden haar lichaam. Ook al was het niet nodig, want diep van binnen werd ze al verwarmd door haar geliefde. Wanneer ze aan hem dacht sloeg ze haar ogen neer en glimlachte ze, zo heerlijk was hij. Het groene gras kriebelde aan haar voeten. Ze rolde zich om en keek recht voor haar uit. Op het pleintje waren enkele kinderen aan het voetballen. In deze hitte, rare mensen. Dacht ze en fronsde haar wenkbrauwen. Over enkele minuten zou hij aankomen. Hij zou haar naam roepen, zij zou rechtstaan en hem zien aanlopen. Wanneer ze oogcontact zouden hebben gemaakt, zou ze zijn rechtgesprongen en naar hem hebben gelopen. Zo romantisch als hij is, zou hij haar hebben vastgenomen en in de lucht hebben gehouden. Ze was zijn meisje. Wat mis ik hem. Fluisterde ze terwijl ze bloemetjes uittrok en een miniboeketje maakte. Minuten gingen voorbij, ze werd zenuwachtig. Ze legde haar op haar rug en sloot haar ogen. Ze nam al de geluiden rond haar op en toen ze het geluid van voetstappen hoorde ging ze rechtop zitten. Daar was hij, haar prins. Ze schrok. Hij lachtte niet, hij riep haar naam niet, neen, hij keek naar beneden en er was geen verhaal op zijn gezicht te lezen, er was niets. Ze wou opstaan en hem zoenen en zoveel vertellen, maar hij hield haar tegen en zette zich neer naast haar. Liefje, begon hij het gaat niet meer. Het spijt me. Het is gedaan. Drie korte zinnen zonder enige zinnige uitleg hadden het beëindigt. Hun relatie, hun band, hun verhaal. Zo koel als hij kon zijn stond hij op en keek hij weg. Na een minuut besloot hij te vertrekken, zonder haar enige blik te gunnen. Een traan rolde over haar wang. Het is gedaan. Zei ze stotterend en er volgden nog enkele tranen. Het leek alsof haar keel, haar hoofd, haar borst in brand stond, het deed zo'n pijn. Maar het was haar hart dat aan het opbranden was. De warmte verdween en het werd fris. Het was gedaan, hun verhaal en het hare..
# Gepost op zaterdag 03 mei 2008, 10u17
Gewijzigd op donderdag 08 mei 2008, 15u33

The ending.

The ending.
Aan de vieze muur hing een oude klok. Langzaam verschoven de wijzers zich naar het cijfer twaalf. Een cijfer. Mompelde ze en dronk haar glas leeg. Ze was in haar vertrouwde omgeving, maar vertrouwd betekend voor haar niet geliefd. Zoals elke avond werden de woorden naar haar hoofd geslingerd, stilletjes aan werd ze het beu. De ader in haar nek begon te trillen. Hun wansmakelijke grappen en hun vulgaire lachen wakkerde haar woede aan. Maar het was een aanraking die de bom deed barsten. In nog geen seconde had ze de man een mep verkocht en stond ze recht. Stop! Gilde ze. Zelfverzekerd nam ze haar glas en met een kleine maar krachtige beweging gooide ze het naar de klok. Glasscherven vlogen in het rond en stiekem genoot ze ervan. Haar ogen speurden de reacties af van de toeschouwers. Snel nam ze grote passen richting de deur. Ze opende hem en gooide hem nog krachtiger toe. Ook deze keer waren er glasscherven. Het leek alsof de tijd was gestopt. Daar stond ze, op de natte stoep in de herfst. Het was donker en koud, maar ze was gevoelloos. Onbewust trilde haar hele lichaam. De regendruppels vielen op haar hoofd en maakten haar nat, maar nog steeds voelde ze niets. Het was haar naam die geroepen werd die haar wakker maakte. Er klikte iets in haar hoofd. Zo snel ze kon rende ze weg, een donkere straat in op zoek naar een uitweg. De straatverlichting werkte niet en het maakte haar bang. Diep van binnen was ze een klein meisje, jammer genoeg had ze het lichaam van een vrouw. Mannen vonden haar er goed uitzien en zij was te zwak om zich te verweren. Kom hier jij trut! Tranen rolden over haar wangen en ze begon harder en harder te ademen. Haar keel brandde, het ging niet meer. Plotseling schoof ze weg, ze was op een modderige aardeweg gekomen. Haar linkerkant hing vol met slijk maar dat stopte haar niet. ze wist wat er ging gebeuren als ze haar te pakken kregen. Zo snel als ze kon duwde ze haar terug recht, maar terwijl ze haar hand op de grond plaatste sneed ze die aan een stuk glas. Gelukkig was ze nog steeds gevoelloos en kon ze doorrennen. Ze was in een park terrecht gekomen met hier en daar een lantaarn. De regen maakte haar kleren nat en zwaar. Zonder er bij na te denken trok ze haar sweater uit en liet hem op de grond liggen. Ze was te dronken om te kunnen nadenken. Hoeveel meters heb ik al niet gerend? Vroeg ze zich af. Nog steeds hoorde ze de mannen achter haar aan lopen. Hoer! Stoppen! Dat woord ging recht door haar hart. Ze stopte en haar knieën begonnen te beven. Voor ze het wist was ze voorover gevallen en had ze haar broek gescheurd. De steentjes hadden haar knieën opengehaalt, maar nog steeds voelde ze geen pijn, alleen in haar hart.. Het was gedaan, er was geen uitweg meer. Ze zag er smerig uit. Haar kleren hingen vol modder, ze bloedde en ze hijgde als een hond. Eén van de mannen kwam voor haar staan en nam haar gezicht in zijn hand. Domme trut. Zei hij voordat hij in haar gezicht spuwde. Ze keek hem aan in zijn ogen en voor de allerlaatste keer hadden de mannen haar stem gehoord. Ze schreeuwde, koud en bang. Toen volgde er een doffe klap. Ze viel neer, met haar ogen en mond open, levensloos, smerig en alleen. Het was gestopt met regenen..
# Gepost op woensdag 30 april 2008, 12u49
Gewijzigd op vrijdag 02 mei 2008, 08u05

Niet alweer.

Ik geef het op, liefde.
Ik kwets alleen maar mensen, jammer.
En wanneer ik dan liefde krijg, word ik weer gekwetst.
Het hoeft niet meer, fuck het.


Het doet zo'n pijn.
# Gepost op vrijdag 25 april 2008, 16u09
Gewijzigd op zaterdag 26 april 2008, 06u09

Do you even know me?

Do you even know me?



naïef • anders • hetzelfde • koppig • kinderachtig • verliefd • gekwetst • onzeker • warm • lief • eigenzinnig • extravagant • mooi • normaal • mager • nieuwschierig • luidruchtig • verlegen • alleen • aandachtwillend • klein • raar • boos • lach • donker • kwetsend • drama • verhaal
# Gepost op woensdag 23 april 2008, 11u23

Eline

Eline
# Gepost op dinsdag 15 april 2008, 14u23