Dit is wie ik ben. Ik heet Eline en ben 15 jaar. Ik ben geboren in Jette maar woon nu al bijna heel mijn leven in Eppegem. Ben naar school geweest tot mijn 11de-12de in Grimbergen, waar ik enkele leuke jaren heb beleefd en waar iedereen me zag als Eline, niet als het 'magere meisje'. Daarna heb ik twee jaren in Virgo Fidelis gezeten, en geloof me het was een hel. Leraren dachten dat er iets mis was met me omdat ik zo stil was, maar wat ze niet begrepen is dat ik stil was omdat ik me daar niet goed voelde. Ik was niet gelukkig met mezelf. Maar in het 3e jaar in OLVC heb ik Paola leren kennen. En dankzij haar heb ik me durven uitdrukken, ik heb me omgetovert naar het meisje wie ik écht ben. Paola heeft me dat laten doen doordat ze er gewoon altijd voor me zou zijn, die gedachte heb ik in me hoofd gehouden. En kijk nu! Ik ben socialer, ik ben minder verlegen & ik antwoord zelfs al eens in de klas! De meeste onder jullie kennen me als 'Eline, het meisje die zebrabroeken draagt'. Maar daar is een reden voor, en nee ik draag mijn broeken niet omdat ik 'aandacht' wil. Néén, ik draag ze omdat ik ze mooi & apart vind, uniek, leuk, gek. Zo ben ik, ik heb mijn eigen ideeën over deze wereld. Iedereen, bijna toch, volgt de massa. De individuen worden er meteen uitgepikt en gekleineert, en ja dat heb ik ook al ondervonden. Ik hoef al die smerige commentaren niet, ik heb mijn leven en zij het hunne. Maar dat willen ze niet begrijpen. Mijn leven is niet perfect, maar ik vind het goed zoals het is dankzij mijn vrienden. Met hun heb ik al zo'n leuke momenten beleefd! Zelfs school wordt soms dragelijk :). Achja, maar er zijn ook slechte kantjes aan mijn idee om een individu te zijn. Ik ben jammer genoeg al een keer geslagen geweest erom, al tegengehouden geweest, al nageroepen geweest door mensen die ik niet eens ken en niet weten wie ik ben en waarom. Mensen hebben niet door dat ik voor allerlei genres en stijlen opensta (buiten jump) & ook iedereen respecteer (behalve posers, die hebben geen stijl die faken een personaliteit die ze niet zijn!). Gha, muziek is echt noodzakelijk in mijn leven. Het helpt me dingen beter te verdragen maar ook om orgineler te zijn! Mijn verhalen, die niet zo geweldig zijn, schrijf ik altijd op muziek. Of het eerlijk is of niet weet ik niet, maar het brengt me allesinds in de juiste stemming c: ! Wat de meeste niet van me weten is dat ik écht wel een verlegen meisje ben maar dat ik los kom door drank. Ik durf bijna nooit op onbekende afstappen en ik voel me altijd eenzaam als vrienden weggaan van me om dag te zeggen tegen iemand anders, komt vooral omdat ik faalangst heb. Ik heb angst om af te gaan bij die personen. Zielig is het niet, het is gewoon een angst. Iedereen heeft wel een angst :). Als je er géén hebt, is dat niet gezond in mijn ogen. Wel dit was het tot nu toe over wie ik ben. Er zijn ook nog gewone zaken, maar die zijn minder boeiend dan dit, niet dat dit boeiend was. Maar hé, als je alles hebt gelezen vertel dan eens je mening aub :).